| |
| VERVM est an timidos fabula decipit | |
| umbras corporibus uiuere conditis, | |
| cum coniunx oculis imposuit manum | |
| supremusque dies solibus obstitit | |
| et tristis cineres urna cohercuit? | 5 |
| non prodest animam tradere funeri, | |
| sed restat miseris uiuere longius? | |
| an toti morimur nullaque pars manet | |
| nostri, cum profugo spiritus halitu | |
| immixtus nebulis cessit in aera | 10 |
| et nudum tetigit subdita fax latus? | |
| Quicquid sol oriens, quicquid et occidens | |
| nouit, caeruleis Oceanus fretis | |
| quicquid bis ueniens et fugiens lauat, | |
| aetas Pegaseo corripiet gradu. | 15 |
| quo bis sena uolant sidera turbine, | |
| quo cursu properat uoluere saecula | |
| astrorum dominus, quo properat modo | |
| obliquis Hecate currere flexibus: | |
| hoc omnes petimus fata nec amplius, | 20 |
| iuratos superis qui tetigit lacus, | |
| usquam est; ut calidis fumus ab ignibus | |
| uanescit, spatium per breue sordidus, | |
| ut nubis, grauidas quas modo uidimus, | |
| arctoi Boreae dissicit impetus: | 25 |
| sic hic, quo regimur, spiritus effluet. | |
| post mortem nihil est ipsaque mors nihil, | |
| uelocis spatii meta nouissima; | |
| spem ponant auidi, solliciti metum: | |
| tempus nos auidum deuorat et chaos. | 30 |
| mors indiuidua est, noxia corpori | |
| nec parcens animae: Taenara et aspero | |
| regnum sub domino limen et obsidens | |
| custos non facili Cerberus ostio | |
| rumores uacui uerbaque inania | 35 |
| et par sollicito fabula somnio. | |
| quaeris quo iaceas post obitum loco? | |
| quo non nata iacent. | |
| |
